مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند. گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت. ...

من در جبهه تک تيرانداز بودم بعد آر. پي.جي زن شدم پس از آن به واحد تخريب رفتم. مدتي هم در واحد ارتباطات و عمليات خدمت کردم که فعاليت هاي بيشتر براي شناسايي مواضع دشمن و راه کارهاي حمله بود. مدتي هم « جهاد » ي شدم. با کار روي لودر، خودم را محک زدم که خيلي کار سختي بود و وقت عمليات و آتشباري دشمن، جرأت و جربزه ي زيادي مي خواست. در آغاز صحبت يادي از همکار و همرزم مخلصم شهيد مرتضي آويني مي کنم و از روح ايشان کمک مي گيرم. شهيدان مقامي دارند که مي توانند دست همه ي ما را بگيرند و کمکمان کنند. ...

يکي از بدعتهاي فرهنگي که در اواسط دوران اصلاحات و با پشتوانه ي برخي از رسانه ها و نظريه پردازان فرهنگي اين جريان در داخل کشور ترويج گرديد، بزرگداشت (روز والنتاين) در ميان جوانان ايراني بود. اين رسم غير اخلاقي که با سابقه اي ديرينه در جهان غرب، معمول و مرسوم است، از اين قرار است که در يک روز خاص از ماه فوريه ميلادي، جوانان و نوجوانان بين 15 تا 30 سال، براي دوستان جنس مخالف ...

چشم ندوختن به مال و امکانات ديگران و لما نزلت عليه « و لا تمدن عينيک الي ما متعنا به ازواجا منهم... الي آخر الآية » ، قال (صلي الله عليه و آله و سلم): من لم يتعز بعزاء الله انقطعت نفسه حسرات علي الدنيا و من مد عينيه الي ما في أيدي الناس من دنيا هم طال حزنه و سخط ما قسم الله له من رزقه و تنقص عليه عيشه.

سلام .... سلام بر سرهاي بي بدن و بدن هاي بي سر سلام بر دستهاي بي بدن و بدن هاي بي دست . سلام بر قدمها و گامهايي که با ميدان مين هم آغوش شدند . سلام بر چشمهاي که اکنون در قتلگاه هاي مأووت و تپه هاي الله اکبر به ديده باني اعمال ما مشغولند و سلام بر زباني که در کام خونين گشت .