شايد جناب حجت الاسلام والمسلمين سيدحسن خميني، نوه گرامي حضرت امام(ره) از اين يادداشت آزرده خاطر شود و نگارنده نيز اگر پاي امام راحل(ره) و جفا به ساحت مقدس، انقلابي و فقهي و عرفاني آن بزرگوار در ميان نبود، ترجيح مي داد هرگز قلمي بر كاغذ نراند كه نوه امام(ره) را برنجاند، اما، به يقين جناب سيدحسن خميني هم تصديق مي فرمايند، شخصيت ارزشمند ايشان مرهون نسبتي است كه با امام راحل(ره) دارند، بنابراين دفاع از ساحت ملكوتي آن مراد به حق پيوسته را مي توان و بايد، به منزله دفاع از شخصيت نوه ايشان نيز تلقي كرد. چرا كه، اگر از شخصيت جناب آقاي سيدحسن خميني، رابطه نسبي وي با حضرت امام(ره) حذف شود، ايشان نيز يك شخص معمولي در ميان ساير افراد عادي و معمولي جامعه خواهند بود.

: امام حسين قيام کرد تا آن واجب بزرگي را که عبارت از تجديد بناي نظام و جامعه اسلامي، يا قيام در مقابل انحرافات بزرگ در جامعه اسلامي است، پياده نمايد. اين نه تنها از طريق قيام و از طريق امر به معروف و نهي از منکر است؛ بلکه خودش يک مصداق بزرگِ امر به معروف و نهي از منکر است. البته اين کار، گاهي به نتيجه حکومت مي‏رسد؛ امام حسين براي اين آماده بود

کاري که در زمان امام حسين انجام گرفت، نسخه کوچکش هم در زمان امام ما انجام گرفت؛ منتها آن‏جا نتيجه شهادت شد، اين‏جا حکومت. هدف امام حسين با هدف امام بزرگوار ما يکي بود. اين مطلب، اساس معارف حسيني است. معارف حسيني، بخش عظيمي از معارف شيعه است. اين پايه مهمي است و خود يکي از پايه‏هاي اسلام است.

مگر ممکن است کسي که در رأس قدرت است، در مقابل انسانهاي معارض، براي آنها خطر نيافريند؟ جنگ است ديگر. شما مي‏خواهي او را از تخت قدرت پايين بکشي و او بنشيند تماشا کند! بديهي است که او هم به شما ضربه مي‏زند. پس خطر هست.

در زمان امام حسين عليه‏السّلام، هم آن انحراف به وجود آمده، هم آن فرصت پيدا شده است. پس امام حسين بايد قيام کند؛ زيرا انحراف پيدا شده است. براي اين‏که بعد از معاويه کسي به حکومت رسيده است که حتّي ظواهر اسلام را هم رعايت نمي‏کند!

دو نوع انحراف دردین داریم . یک وقت مردم فاسد می شوند – خیلی وقتها چنین چیزی پیش می آید – اما احکام اسلامی از بین نمی رود ؛ لیکن یک وقت مردم که فاسد می شوند ، حکومت ها هم فاسد می شوند ، علما و گویندگان دین هم فاسد می شوند ! از آدمهای فاسد اصلا دین صحیح صادر نمی شود

اگر این شرایط در زمان امام علی النقی علیه السلام پیش می آمد ، همین کاررا امام علی النقی می کرد و حادثه عظیم و و ذبح عظیم تاریخ اسلام ، امام علی النقی علیه الصلاۀ و السلام می شد . اگر در زمان امام حسن مجتبی یا در زمان امام صادق علیهما السلام هم پیش می آمد ، آن بزرگواران عمل می کردند .

هند سالهای متمادی یکی ازاستانهای کشور انگلیس بود ، آن هم نه هند فعلی ، بلکه هند و پاکستان و بنگلادش فعلی ، شبه قاره هند ، این مجموعه یکی ازاستانهای کشور انگلیس بود ؛ یعنی با کمال پر رویی از یک وجب جا درآن طرف دنیا آمدند یک شبه قاره و یک کشور عظیم را با آن همه منابع و ثروت ، ذره ذره تصرف کردند –

همان طورکه می دانید و در تاریخ خوانده اید ، سالهای متمادی است که روال حرکت دنیا به سمت دوری از معنویت و دین است و چند قرن است که دنیا دارد به این سمت حرکت می کند که البته این دلایلی دارد و چیز ناشناخته و مجهول العله ای نیست .

دنیای مسیحیت ، دنیای اسلام و ایمانها را لابه لای چرخ گردونه ی سنگین مادیت یا خرد کردند و یا رقیق نمودند . این جریان زندگی دنیا حداقل درطول دو قرن است و این چیز کمی نیست .